حضرت عليهم السّلام در دست ماست در عين عذوبت معانى و روانى اسلوب ، در اوج ظرافت در ابعاد گوناگون مىباشند و حتى ديده مىشود كه بسيارى از مسألتهاى معمولى را در بيانى آن چنان ظريف مىريزند كه انگار خواسته‌هاى ابتكارى و تازه‌اند ، و با استعاره‌هاى لطيف و به كارگيرى كلماتى نغز و كنايت ن آميز و اجتناب از القاء معنى مقصود به طور مستقيم و بازارى ، خواسته‌هاى مزبور را در سطح عالى جلوه مىدهند . هر فردى از عامّه مؤمنين ، خشوع براى عظمت خداى تعالى را از صميم قلب مسألت دارد ، و هر مؤمنى خواستار ديدهء گريان از هيبت و خشيت الهى است ولى ظرافت بيان در اين مسألت را از امير المؤمنين عليه السّلام در دعاى صباح مشاهده كن : اغرس اللهم بعظمتك في شرب جنانى ينابيع الخشوع و أجر اللهم لهيبتك من آماقى زفرات الدموع . كه حقا ترجمه و برگرداندن آن به فارسى با حفظ جذالت و عذوبت و صنعت ، كارى است متعسّر بلكه متعذّر . و گاهى براى بيان مطلوب ، تركيبى از كلمات انشا مىكند كه در عين عذوبت و رقّت‌انگيزى به همراه تعبير صريح و مستقيم ، سايهء مطلوب و خواستهء عاليترى جلب توجه مىكند و احيانا همچون برقى از افق تعبير ضريح مىدرخشد و صاحبدل را به وادى ايمن و طور سينا رهنمون مىگردد كه مقصود عمده در اين بحث توضيح همين ظرافت در مسألت و دعا است كه به قدر مجال و مقام بيان مىكنيم :